Jury-rapport:

De Zwitserleven schrijfwedstrijd heeft dit jaar weer een kleurrijke mengelmoes aan verhalen opgeleverd. Variërend van reisverslagen en epische gedichten tot aan melancholische terugblikken op de jeugdjaren. En zelfs een complete autobiografie (duidelijk het maximaal aantal woorden overschrijdend).

Opvallend dit jaar was de bovenmatige interesse voor de grenzen van de werkelijkheid. In veel verhalen werd gespeeld met de grens tussen feit en fictie, tussen droom en daad. Zo beschrijft Marion Sanders de totale overgave aan een geliefde ("De droom van werkelijkheid") en wordt Hugo Roberts langs de kant van de weg overvallen door een vervreemdend déjà vu-gevoel. Wat waar is en wat niet, is aan de lezer.

Bij sommige verhalen vroeg de jury zich sterk af wat het beschrevene te maken had met het Zwitserleven Gevoel, het genieten van de mooie dingen van het leven. Alice Kok beschrijft in haar verhaal "Het Zwitserleven Gevoel van Agaath" de gevoelens van een jaloerse echtgenote die aandacht probeert te trekken door in het geheim de zonnebloemen van haar man te vernielen, zodat ze eindelijk eens samen op vakantie kunnen (vragen kan natuurlijk ook). Maar de vakantie die volgt beantwoordt ongetwijfeld aan haar Zwitserleven Gevoel.

Voor anderen is het Gevoel het uitrijden van de Elfstedentocht, een bungee jump van grote hoogte of het verstoppen van drank in een kunstbeen. U ziet, het Zwitserleven Gevoel is een breed begrip. Maar uit de verhalen bleek in ieder geval dat de auteurs hebben genoten van het schrijfproces en dat is dan ook het ware Zwitserleven Gevoel!